وبلاگ تخصصی رشد علم
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
فعل اسنادی برای نستب دادن چیزی به چیز دیگر به کار می رود؛ یعنی برخلاف فعل های ناگذر، گذرا به مفعول و گذرا به متمم، وقوع کاری را نشان نمی دهد؛ مانند:
-هوا ابری بود.
در این جمله، فعل <<بود>>، <<ابری>> را به هوا نسبت داده است.
-نگردد شاخک بی بن برومند
در این جمله، فعل نگردد ، برومند را به شاخک، نسبت داده است.
پروین، با اشعار فرودسی و ناصر خسرو، آشنا شد.
در این جمله، فعل شد، آشنا را به پروین نسبت داده است.
توجه:در جمله های بالا، به واژه های <<ابری، برومند و آشنا،مسندمی گویند.
فعل های اسنادی و ربطی عبارتند از:است، بود، شد، گشت، گردید، شود، باشد، باد، هست، نیست، بُوَد و ...
فعل های اسنادی، علاوه بر نهاد به مسند نیاز دارند تا معنی آن ها کامل شود.
نکته:این فعل ها، زمانی اسنادی هستند که چیزی را به چیز دیگر نسبت دهند.
نکات مهم:
1- اگر فعل است، هست، نیست و بود به معنی وجود داشتن به کار روند، فعل اسنادی نیستند؛ مانند:
-او خوشحال است. (است فعل اسنادی می باشد چون که خوشحال به او نسبت داده شد.)
- او در خانه است. (است به معنی وجود داشتن می باشد؛ بنابراین فعل اسنادی نیست.)
2- اگر فعل گشت و گردید به معنی چرخیدن باشد، فعل اسنادی نیست؛ مانند:
- هوا گرم گشت. (گشت، فعل اسنادی است چون که گرم به هوا نسبت داده شد.)
- او تمام شهر را گشت. (گشت به معنی چرخید است؛ بنابراین فعل اسنادی نیست.)
3- فعل های اسنادی را با چه چیز را؟ و چه کس را؟ معنی نمی دهند؛ بنابراین نباید با فعل های مفعول پذیر اشتباه شوند!!!
توجه:زمانی که فعل اسنادی نباشد، غیر اسنادی است. فعل های غیر اسنادی، مسند هم نمی پذیرند؛ یعنی در جمله ی <<او تمام شهر را گشت.>> مسند وجود ندارد.
مثال: چرا در مصراع <<زندگی برتو می زند لبخند>> فعل اسنادی نیست؟
فعل <<می زند>> انجام کاری را نشان می دهد (کار خندیدن)، بنابراین نمی تواند اسنادی باشد، چون که فعل اسنادی برای نسبت دادن چیزی به چیز دیگر، به کار می رود.
-نگردد شاخک بی بن برومند
در این جمله، فعل نگردد ، برومند را به شاخک، نسبت داده است.
پروین، با اشعار فرودسی و ناصر خسرو، آشنا شد.
در این جمله، فعل شد، آشنا را به پروین نسبت داده است.
توجه:در جمله های بالا، به واژه های <<ابری، برومند و آشنا،مسندمی گویند.
فعل های اسنادی و ربطی عبارتند از:است، بود، شد، گشت، گردید، شود، باشد، باد، هست، نیست، بُوَد و ...
فعل های اسنادی، علاوه بر نهاد به مسند نیاز دارند تا معنی آن ها کامل شود.
نکته:این فعل ها، زمانی اسنادی هستند که چیزی را به چیز دیگر نسبت دهند.
نکات مهم:
1- اگر فعل است، هست، نیست و بود به معنی وجود داشتن به کار روند، فعل اسنادی نیستند؛ مانند:
-او خوشحال است. (است فعل اسنادی می باشد چون که خوشحال به او نسبت داده شد.)
- او در خانه است. (است به معنی وجود داشتن می باشد؛ بنابراین فعل اسنادی نیست.)
2- اگر فعل گشت و گردید به معنی چرخیدن باشد، فعل اسنادی نیست؛ مانند:
- هوا گرم گشت. (گشت، فعل اسنادی است چون که گرم به هوا نسبت داده شد.)
- او تمام شهر را گشت. (گشت به معنی چرخید است؛ بنابراین فعل اسنادی نیست.)
3- فعل های اسنادی را با چه چیز را؟ و چه کس را؟ معنی نمی دهند؛ بنابراین نباید با فعل های مفعول پذیر اشتباه شوند!!!
توجه:زمانی که فعل اسنادی نباشد، غیر اسنادی است. فعل های غیر اسنادی، مسند هم نمی پذیرند؛ یعنی در جمله ی <<او تمام شهر را گشت.>> مسند وجود ندارد.
مثال: چرا در مصراع <<زندگی برتو می زند لبخند>> فعل اسنادی نیست؟
فعل <<می زند>> انجام کاری را نشان می دهد (کار خندیدن)، بنابراین نمی تواند اسنادی باشد، چون که فعل اسنادی برای نسبت دادن چیزی به چیز دیگر، به کار می رود.
برچسب: اسنادی,
نویسنده: کارن رستمی